ชื่อไทย
เฟินแม่ลูกอ่อน
ชื่อท้องถิ่น
เฟินแม่ไต้หวัน
ชื่อสามัญ
Chain fern/ Mother fern
ชื่อวิทยาศาสตร์

Woodwardia orientalis Sw.

สกุล
Woodwardia
ชื่อพ้อง

-

ชื่อวงศ์
BLECHNACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น ไม้อิงอาศัย

ใบ ใบมีขนาดใหญ่ ใบประกอบเหนียวหนา เป็นมันยาวห้อยลงมาตามหน้าผา ใบอาจยาวถึง 183-244 ซม. ใบอ่อนสีแดงสด ก้านใบมีขน อับสปอร์เกิดเป็นแนวขนานกับเส้นกลางใบ ใบแก่จะสร้างต้นอ่อนจำนวนมากขึ้นบนใบ เมื่อแก่จะหลุดร่วงลงไปขยายพันธุ์

สภาพนิเวศ
ร่มรำไร,ร่ม
สภาพนิเวศวิทยา

เจริญเติบโตได้ดีในสภาพที่ร่มหรือร่มรำไร

ถิ่นกำเนิด

พืชจีนัสนี้มีถิ่นกำเนิดในยุโรป เอเชียเขตร้อน-เขตอบอุ่น อเมริกากลาง อเมริกาเหนือ

การกระจายพันธุ์

พบกระจายพันธุ์ในป่าใต้หวัน จีน และญี่ปุ่น

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยสปอร์ แยกกอ

ประเภทการใช้ประโยชน์
พืชประดับ

นิยมปลูกเป็นพืชประดับ 

แหล่งอ้างอิง

ฐานข้อมูลพรรณไม้ องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2554. “เฟินแม่ลูกอ่อน”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.qsbg.org/database/botanic_book%20full%20option/search_detail.asp?botanic_id=1843 (1 กันยายน 2560).

Kew Science,The Royal Botanic Gardens. “Woodwardia”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:17235230-1 (1 กันยายน 2560).

The Plant List. 2013. “Woodwardia orientalis Sw.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/tro-26600361 (1 กันยายน 2560).

กลับหน้ารายการพรรณไม้