Bauhinia variegata L.

Bauhinia variegata var. purpurascens Voigt

Perlebia variegata (L.) A. Schmitz

Phanera variegata (L.) Benth.

ต้น สูงถึง 15 ม. 

ใบ ใบเดี่ยว ออกสลับ ใบรูปไข่กว้างถึงค่อนข้างกลม ลักษณะเป็น 2 พู เส้นผ่าศูนย์กลาง 6-18 ซม. โคนใบเว้ารูปหัวใจ

ดอก ออกตามกิ่ง กลีบดอก 5 กลีบ สีขาว กลีบมีเส้นริ้วสีเหลืองชัดเจน มีกลิ่นหอม เส้นผ่าศูนย์กลาง 7-12 ซม. ยาว 20-30 ซม.

ผล เป็นฝัก แตกเมื่อแห้ง กว้าง 2.0-2.5 ซม. ยาว 20-30 ซม.

เมล็ด กลม มี 10-25 เมล็ด

ขึ้นตามป่าเบญจพรรณภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงใต้

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ทางตอนใต้ของจีน พม่า อินเดีย เนปาล ปากีสถาน และศรีลังกา

เป็นไม้ประดับที่ได้รับความนิยมมากในเขตร้อน

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ตอนกิ่ง

ต้น ปลูกเป็นไม้ประดับในสวนหรือริมถนน ให้ดอกสวยงาม 
เปลือก มีสารแทนนิน ใช้ย้อมแหและอวนให้มีความคงทน
เนื้อไม้ ใช้เป็นเชื้อเพลิงและทำเครื่องเรือนต่าง ๆ
ใบอ่อนและฝักอ่อน รับประทานได้ นิยมนำมาประกอบอาหารหลายชนิด เช่น แกงผักเสี้ยว แกงรวมกับผักชนิดอื่น หรือรวกกินกับน้ำพริก
ดอก นำไปชุบแป้งทอดกรอบ หรือทำยำดอกเสี้ยว

ฐานข้อมูลพรรณไม้ องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2554. “เสี้ยวดอกขาว”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.qsbg.org/database/botanic_book%20full%20option/search_detail.asp?botanic_id=859 (31 มีนาคม 2560).

สำนักพิมพ์บ้านและสวน. 2558. “เสี้ยวดอกขาว”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://book.baanlaesuan.com/plant-library/mountain-ebony/ (27 กรกฎาคม 2560).

The Plant List. 2013. “Bauhinia variegata L.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/ild-840 (31 มีนาคม 2560).

Wikipedia. “Bauhinia variegata”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://en.wikipedia.org/wiki/Bauhinia_variegata (31 มีนาคม 2560).