ชื่อไทย
โมกบ้าน
ชื่อท้องถิ่น
ปิดจงวา (เขมร-สุรินทร์); โมกซ้อน โมกบ้าน (ภาคกลาง); หลักป่า (ระยอง)
ชื่อสามัญ
<p>Wild Water Plum/ Water Jasmine/ Sacred Buddhist</p>
ชื่อวิทยาศาสตร์

Wrightia religiosa (Teijsm. & Binn.) Benth. ex Kurz

สกุล
Wrightia
สปีชีส์
religiosa
ชื่อพ้อง

Echites religiosus Teijsm. & Binn.

Wrightia religiosa (Teijsm. & Binn.) Benth.

ชื่อวงศ์
APOCYNACEAE
กลุ่มพรรณไม้
ไม้ดอก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น ไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็ก สูงได้ถึง 5 ม. เปลือกสีน้ำตาล เรียบหรือมีช่องอากาศกระจายทั่วไป ทุกส่วนมียางสีขาว 

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปรี กว้าง 0.6-3.3 ซม. ยาว 1.5-8 ซม. ปลายเรียวแหลม โคนรูปลิ่ม ขอบเรียบ แผ่นใบบางคล้ายกระดาษ เกลี้ยงหรือมีขนตามเส้นกลางใบ เส้นแขนงใบข้างละ 3-8 คู่ ก้านใบยาว 0.2-0.4 ซม. 

ดอก ช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ห้อยลง แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกสีขาว มีกลิ่นหอมแรง ก้านดอกยาวได้ถึง 3 ซม. กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน โคนเชื่อมติดกันเล็กน้อย ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีต่อมขนาดเล็กที่โคนด้านใน กลีบดอกโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น ยาว 2-4 มม. ปลายแยกเป็น 5 แฉก แต่ละแฉกยาว 5-10 มม. มีขนละเอียดทั้ง 2 ด้าน ไม่มีกระบังรอบ เกสรเพศผู้ติดที่ปากหลอดกลีบดอก ก้านชูอับเรณุยาวประมาณ 2 มม. อับเรณูยาวประมาณ 4 มม. เกสรเพศเมียมี 2 รังไข่แยกกัน ก้านยอดเกสรเพศเมียยาว 6-8 มม. 

ผล แบบผลแห้งแตกแนวเดียว ออกเป็นคู่ รูปทรงกระบอกแคบ กว้างประมาณ 4 มม. ยาว 9-18 ซม. ผลเป็นฝัก ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก 

เมล็ด มีขนที่ปลาย มีเมล็ดจำนวนมาก

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง
สภาพนิเวศวิทยา

พบตามป่าดิบในที่ต่ำ ป่าพุ่ม บางครั้งแพร่กระจายมาจากแปลงเกษตรกรรม 

ถิ่นกำเนิด

เมียนมา จีน (ตะวันออกเฉียงใต้) ภูมิภาคอินโดจีน คาบสมุทรมลายู 

 

การกระจายพันธุ์

พุดพิชญามีถิ่นกำเนิดในเมียนมา จีน (ตะวันออกเฉียงใต้) ภูมิภาคอินโดจีน คาบสมุทรมลายู และมีการกระจายพันธุ์โดยมนุษย์ไปยังฟิลิปปินส์

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ตอนกิ่ง หรือปักชำ

ระยะเวลาการติดดอก
ตลอดทั้งปี
ประเภทการใช้ประโยชน์
พืชประดับ

นิยมปลูกลงแปลงเป็นแถวเดี่ยวกลางแจ้ง

แหล่งอ้างอิง

ไซมอน การ์ดเนอร์, พินดา สิทธิสุนทร และก่องกานดา ชยามฤต. 2558. ไม้ป่าภาคใต้ เล่มที่ 1 (A-Es). พิมพ์ครั้งที่ 1. โครงการจัดพิมพ์คบไฟ, กรุงเทพฯ.

สำนักงานหอพรรณไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพรรณพืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2557. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557. สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ, กรุงเทพฯ.

National Parks Board. 2013. “Wrightia religiosa”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://florafaunaweb.nparks.gov.sg/Special-Pages/plant-detail.aspx?id=2556 (2 กันยายน 2560).

POWO (2019). Plant of the World Online. Facilitated by the royal Botanic Gardens, Kew. Published on the Internet, https://powo.science.kew.org/. Retrieved 7 June 2023.

TPL. 2013. The Plant List Version 1.1.Published on the Internet; Available Source: http://www.theplantlist.org/ (accessed 1st January), June 7, 2023.

 

กลับหน้ารายการพรรณไม้