ชื่อไทย
รางจืด
ชื่อท้องถิ่น
กำลังช้างเผือก น้ำนอง(กลาง,เหนือ) / ขอบชะนาง, เครือเขาเขียว, ยาเขียว(กลาง) / คาย(ปัตตานี,เหนือ) / ดุเหว่า(ปัตตานี) / ทิดพุด(นครศรีธรรมราช) /ย่ำแย้(พิษณุโลก,อุตรดิตถ์) / รางเย็น(ยะลา) / แอดแอ(เพชรบูรณ์)
ชื่อสามัญ
Laurel Clockvine/ Blue Trumphet Vine
ชื่อวิทยาศาสตร์

Thunbergia laurifolia Lindl.

สกุล
Thunbergia
สปีชีส์
laurifolia
ชื่อพ้อง

Thunbergia grandiflora var. laurifolia (Lindl.) Benoist

ชื่อวงศ์
ACANTHACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น ไม้เถาพันต้นไม้อื่น เถากลม สีเขียว เป็นข้อปล้อง

ใบ เป็นใบเดี่ยว ใบออกแบบตรงข้ามเป็นคู่ ใบมีลักษณะรียาว โคนใบเว้า ปลายใบเรียวแหลม ขบอใบหยักเป็นหนามเล็กๆ ห่างกัน แผ่นใบเรียบสีเขียวเป็นมัน เนื้อใบบาง

ดอก ออกเป็นช่อตามซอกใบ มีดอกย่อย 3-4 ดอก มีใบประดับสีเขียวประแดง ดอกสีม่วงอมฟ้า กลีบรองดอกโคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอกมี 5 แฉก โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดใหญ่สั้นๆ ปลายมน

ผล เป็นรูปทรงกลม ปลายเป็นจงอยแหลม ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลเกือบดำ แตกออกเป็น 2 ซีก จากจงอย

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง
สภาพนิเวศวิทยา

พบได้ทั่วไปตามป่าดิบชื้นของประเทศไทยทั่วทุกภาค

เจริญเติบโตได้ดีในดินทุกประเภทที่มีการระบายน้ำดี

ถิ่นกำเนิด

เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

การกระจายพันธุ์

พบได้ทั่วไปในเขตร้อน และอบอุ่นของทวีปเอเชีย

ระยะเวลาการติดดอก
พฤศจิกายน-มกราคม
ประเภทการใช้ประโยชน์
สมุนไพร,พืชประดับ

ปลูกให้เลื้อยพันต้นไม้อื่นเพื่อประดับสถานที่

ใช้ทั้งต้น เข้ายาแก้มะเร็ง

เถาและใบ รับประทานแก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้พิษร้อนต่างๆ

ราก แก้เมาค้าง แก้อาการปวดหัวมึนหัวอันเนื่องมาจากพิษสุรา พิษตกค้างในร่างกาย ใช้รากเข้ายารักษาโรคอักเสบและปอดบวม

แหล่งอ้างอิง

คณะกรรมการวิชาการดำเนินงานส่วนสวนสมุนไพร พืชสวนโลก. 2549. สวนสมุนไพรในงานมหกรรมพืชสวนโลก 2549. บริษัท สามเจริญพาณิชย์ (กรุงเทพ) จำกัด. กรุงเทพมหานคร. 464 หน้า

The Plant List. 2013. “Thunbergia laurifolia Lindl.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/tro-102966 (31 กรกฎาคม 2560).

รายการรูปภาพ

กลับหน้ารายการพรรณไม้