ชื่อไทย
สร้อยอินทนิน
ชื่อท้องถิ่น
ช่ออินทนิล (กทม.)/ ช่องหูปากกา (ใต้)/ น้ำผึ้ง (ชลบุรี)/ ปากกา (ยะลา)/ ย่ำแย้ (พิษณุโลก อุตรดิตถ์)
ชื่อสามัญ
Bengal clock vine/ Bengal trumpet
ชื่อวิทยาศาสตร์

Thunbergia grandiflora Roxb.

สกุล
Thunbergia
สปีชีส์
grandiflora 
ชื่อพ้อง

Flemingia grandiflora Roxb. ex Rottl. 

Thunbergia adenophora W.W. Sm.

Thunbergia chinensis Merr.

ชื่อวงศ์
ACANTHACEAE
กลุ่มพรรณไม้
ไม้ดอก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น ไม้เถาเลื้อย เลื้อยพันยาวถึง 30 ม. ลำต้นมีเนื้อไม่ค่อยข้างแข็ง รูปร่างกลมยาว หรือทรงกระบอก แตกกิ่งก้านสาขาได้มาก ขึ้นปกคลุมต้นไม้อื่น

ใบ ใบเดี่ยวออกตรงข้ามกันเป็นคู่ เวียนรอบลำต้นหรือกิ่ง ก้านใบยาว 2-5 ซม. แผ่นใบรูปหัวใจกว้าง กว้าง 8-11 ซม. ยาว 8.5-13.0 ซม. ปลายใบแหลม เรียวแหลมหรือเป็นติ่งแหลม โคนใบเว้าลึก ขอบใบหยักเป็นพูเล็ก ๆ หลายพู ไม่สม่ำเสมอ ปลายพูมนหรือแหลม ใบสาก มีขนละเอียดแข็งปกคลุมโดยเฉพาะด้านล่างของใบ เนื้อใบบาง ผิวสีเขียวจัด เส้นใบออกจากโคนใบ 5-7 เส้น

ดอก ออกเป็นช่อห้อยจากข้อลำต้นหรือกิ่งเป็นคู่ ช่อดอกยาว 30-100 ซม. ดอกย่อยสมบูรณ์เพศ มีใบประดับสีเขียวอ่อน มีขนละเอียดและจุดสีน้ำตาลประปรายปกคลุมดอกเมื่อยังตูม เมื่อดอกเริ่มบานกลีบดอกจะโผล่ออกจากใบประดับ กลีบเลี้ยงมีลักษณะเป็นขอบเล็ก ๆ รอบกลีบดอก กลีบดอกสีม่วงอ่อนถึงสีม่วงเข้ม มีโคนเชื่อมติดกันเป็นท่อเล็ก ๆ ส่วนที่เหลือแผ่ออกเป็นท่อโตและปากแตร ปลายแยกเรียงซ้อนกันเป็น 5 กลีบ ภายในท่อกลีบมักมีสีน้ำตาลถึงสีน้ำตาลอมเหลืองอ่อน ดอกบานเต็มที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 6-8 ซม. 

ผล ผลเป็นผักแห้งแตกได้ รูปค่อนไปทางกลม เส้นผ่าศูนย์กลางกว้างได้ถึง 2 ซม. มีขนละเอียดปกคลุม ปลายเป็นจะงอยรูปใบดาบ ยาวได้ถึง 2.5 ซม.

เมล็ด รูปไข่แกมสามเหลี่ยม กว้างได้ถึง 8 มม. ยาวได้ถึง 10 มม. ผิวมีรอยย่นร่วมศูนย์กลาง เมื่อแก่สีน้ำตาล

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง
สภาพนิเวศวิทยา

พบได้ทั่วไปในป่า เลื้อยขึ้นพันไม้อื่น ทั้งในป่าละเมาะ ป่าเบญจพรรณ ป่าชั้นสอง ในบริเวณพื้นล่างถึงป่าดิบเขาสูง 1,000 ม. จากระดับทะเลปานกลาง

ถิ่นกำเนิด

มีถิ่นกำเนิดในอินเดียตอนเหนือ พม่า และไทย

การกระจายพันธุ์

ขึ้นกระจายตั้งแต่ตอนเหนือของอินเดีย จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

การปลูกและการขยายพันธุ์

เพาะเมล็ด ปักชำกิ่ง

ประเภทการใช้ประโยชน์
สมุนไพร,พืชประดับ

ปลูกประดับตามรั้วบ้าน

ใบ ใบสดบดเป็นยาพอกบนแผลสดเป็นยาสมานแผล แก้บวมบรรเทาความเจ็บปวดจากกระดูกหัก

ทั้งต้น ตำอาบแก้อาการคัน ตุ่มหนอง อาการบวม อักเสบ บาดแผลสดที่เกิดจากหนามเกี่ยว ใบพืชบาดตามร่างกาย ต้มน้ำดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง เสริมสุขภาพ หรือเป็นยาขับปัสสาวะ

แหล่งอ้างอิง

มูลนิธิโครงการหลวง. 2552. องค์ความรู้เรื่องพืชป่าที่ใช้ประโยชน์ทางภาคเหนือของไทย เล่ม 3. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด. กรุงเทพมหานคร. 720น.

องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2541. สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เล่ม 2. พิมพ์ครั้งที่ 3. โอ.เอส.พริ้นเฮ้าส์. กรุงเทพมหานคร. 153 น.

The Plant List. 2013. “Thunbergia grandiflora (Roxb. ex Rottl.) Roxb.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2436154 (30 กรกฎาคม 2560).

รายการรูปภาพ

กลับหน้ารายการพรรณไม้