Jasminum multiflorum (Burm. f.) Andrews

Mogorium multiflorum (Burm. f.) Lam.

Nyctanthes multiflora Burm. f.

Jasminum congestum Buch.-Ham. ex Wall.

Jasminum gracillimum Hook. f.

Jasminum multiflorum var. nicobaricum Thoth.

Jasminum multiflorum f. pubescens (Retz.) Bakh. f.

Jasminum pubescens (Retz.) Willd.

Mogorium pubescens (Retz.) Lam.

Nyctanthes pubescens Retz.

ลำต้น ไม้เลื้อยหรือไม้พาดเลื้อย สามารถเลื้อยได้ไกล 2-5 ม. ทุกส่วนมีขนนุ่มปกคลุม

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปไข่ รูปใบหอก หรือรูปรี กว้าง 2.5-5 ซม. ยาว 3-8 ซม. ปลายแหลมหรือเรียวแหลม โคนรูปหัวใจหรือมน ขอบเรียบหรือเป็นคลื่น แผ่นใบบางคล้ายกระดาษ ด้านบนสีเขียวเข้ม เป็นมัน ด้านล่างสีอ่อนกว่า ค่อนข้างเกลี้ยงหรือมีขนยาวกระจายห่าง ๆ ทั้ง 2 ด้าน เส้นแขนงใบข้างละ 3-4 เส้น เส้นใบย่อยแบบร่างแห ก้านใบยาว 0.4-1.5 ซม. มีขนสั้นนุ่ม

ดอก เป็นช่อดอกแบบช่อกระจุก ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกรูปหลอดแคบปากบาน เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-3.5 ซม. มีกลิ่นหอมแรง ใบประดับคล้ายใบ รูปไข่ ยาว 1.5-2 ซม. มีขนสั้นหนาแน่น ก้านช่อดอกยาวประมาณ 4 มม. ก้านดอกยาวได้ถึง 2 มม. กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน มีขนสั้นหนาแน่น โคนเชื่อติดกันเป็นถ้วยตื้น ๆ ยาวประมาณ 1 มม. ปลายแยกเป็นแฉก 6-9 แฉก รูปเส้นด้าย แต่ละแฉกยาว 5-7 มม. กลีบดอกโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดแคบ ยาว 1.2-1.7 ซม. สีเขียวอ่อน ปลาบแยกเป็นแฉก 7-10 แฉก สีขาว แต่ละแฉกกว้าง 4-5 มม. ยาว 1-1.5 ซม. เกสรเพศผู็ 2 เกสร รังไข่มี 4 ช่อง ยอดเกสรเพศเมียแยกเป็น 2 พู 

ผล แบบผลมีเนื้อหนึ่งถึงหลายเมล็ด รูปทรงรี กว้างประมาณ 5 มม. ยาวประมาณ 8 มม.

พบตามริมลำธารในป่าผลัดใบ ที่สูงจากระดับทะเลปานกลางได้ถึง 575 ม.

อินเดีย เนปาล บังกลาเทศ เมียนมา จีน ไทย เวียดนาม และลาว

ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือและมีการนำมาปลูกเป็นไม้ประดับทั่วไป ในต่างประเทศพบที่อินเดีย เนปาล บังกลาเทศ เมียนมา จีน เวียดนาม และลาว

ขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่งและปักชำ

ปลูกเป็นไม้ประดับลงกระถางหรือทำซุ้มเลื้อย

ปิยะ เฉลิมกลิ่น และณรงค์ โฉมเฉลา. 2556. มะลิในเมืองไทย. สายธุรกิจโรงพิมพ์,กรุงเทพฯ.

สำนักงานหอพรรณไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพรรณพืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2557. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557. สำนักงานพระพุทธศาสนา, กรุงเทพฯ.

POWO (2019). Plant of the World Online. Facilitated by the royal Botanic Gardens, Kew. Published on the Internet, https://powo.science. kew.org/. Retrieved 13 June 2024.

TPL. 2013. The Plant List Version 1.1.Published on the Internet; Available Source: http://www.theplantlist.org/ (accessed 1st January), June 13, 2024.

WFO. 2024. Jasminum multiflorum (Burm.f.) Andrews. Published on the Internet, https://www.worldfloraonline.org/taxon/wfo-0000813445;jsessionid=3444D71FC657C9F5C0BE5CE98BB1D8FB. Accessed on: 13 Jun 2024