Hibiscus acetosella Welw. ex Hiern

ต้น สูง 1-2 ม. ลำต้นสีแดงเข้มมีขน

ใบ เดี่ยว รูปแถบแกมรูปใบหอก ขนาด 10-15 มม. ก้านใบเป็น 1/2 ของแผ่นใบ มีขน แผ่นใบสีแดงเข้ม กว้างถึงตามขวาง รูปไข่ เป็นแฉกลึก 3-5 แฉก ยาว 4-10 ซม. กว้าง 3.5-10.0 ซม. ฐานแคบรูปไข่กลับ ผิวเกือบเกลี้ยง

ดอก ช่อดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ บางครั้งอาจเกิดเป็นช่อแบบกระจะ ก้านดอกย่อย ยาว 1.2 ซม. ใบประดับย่อย มี 8-10 ใบ คล้ายทรงกระบอก ยาว 0.6-1.6 ซม. ขอบมีขนแข็งคลุม

ผล ผลแห้งแตก สีน้ำตาลแดง คล้ายรูปไข่ ขนาด 1.6-2.5 ซม. ส่วนปลายแหลมหรือสั้นเรียวแหลม หันขึ้น มีขนสาก 

เมล็ด สีน้ำตาลมะกอก รูปไตถึงคล้ายรูปไข่ ขนาด 3.5-4.0 มม.

เจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่แสงแดดส่องถึง

มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา

เม็กซิโก เวสต์อินดีส อเมริกากลาง อเมริกาใต้ และเอเชีย (อินโดนิเซีย)

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

นิยมปลูกเป็นพืชประดับสวน หรือสถานที่ต่าง ๆ

วิกิพีเดีย. 2558. “ชบาเมเปิล”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://th.wikipedia.org/wiki/ชบาเมเปิล (9 พฤษภาคม 2560).

Flora of North America. “Hibiscus acetosella Welwitsch”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=1&taxon_id=242413377 (9 พฤษภาคม 2560).

The Plant List. 2013. “Hibiscus acetosella Welw. ex Hiern”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2849457 (9 พฤษภาคม 2560).