ชื่อไทย
พลูด่าง
ชื่อท้องถิ่น
พลูช้าง (เชียงใหม่, เลย)/ พลูฝรั่ง (กทม., ภาคกลาง)/ ราชินีหินอ่อน (กทม.)
ชื่อสามัญ
Devil's ivy/ Taro vine
ชื่อวิทยาศาสตร์

Epipremnum aureum (Linden & André) G.S.Bunting

สกุล
Epipremnum
สปีชีส์
aureum 
ชื่อพ้อง

Epipremnum mooreense Nadeaud

Pothos aureus Linden & André

Rhaphidophora aurea (Linden & André) Birdsey

Scindapsus aureus (Linden & André) Engl.

ชื่อวงศ์
ARACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น พลูด่างเป็นไม้เลื้อยอิงอาศัย มีลำต้นกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.5-3 ซม. หรือใหญ่กว่า ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ลำต้นเป็นข้อๆสำหรับแตกใบ และราก

ใบ ใบเดี่ยว กว้าง 5-30 ซม. ยาว 7-45 ซม. ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ โคนใบมน ปลายใบแหลม รูปคล้ายหัวใจ ขอบใบเรียบ ใบหนา อวบน้ำ สีเขียวอ่อน สีเขียวแก่ สีเหลือง และสีขาว

ดอก ออกเป็นช่อ กลีบรองดอกหลายสี เชน สีเหลือง สีเขียว หรือสีม่วงแดง ดอกร่วงง่าย

สภาพนิเวศ
ร่มรำไร
สภาพนิเวศวิทยา

ต้องการแสงแดดและน้ำปานกลาง

ถิ่นกำเนิด

หมู่เกาะโซไซเอตี

การกระจายพันธุ์

อัสสัม บังคลาเทศ เบอร์มิวดา บราซิลตะวันออกเฉียงเหนือ บราซิลตะวันออกเฉียงใต้ แคเมอรูน หมู่เกาะซาโลมอน จีนตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะคุก คอสตาริกา คิวบา สาธารณรัฐโดมินิกัน เอกวาดอร์ ฟิจิ ฟลอริดา กินี เฮติ ฮาวาย อินเดีย โกตดิวัวร์ เคนยา หมู่เกาะลีเวิร์ด หมู่เกาะซุนดาน้อย หมู่เกาะไลน์ แหลมมลายู หมู่เกาะโอะงะซะวะระ เปอร์โตริโก ควีนส์แลนด์ เซเชลส์ หมู่เกาะโซโลมอน ศรีลังกา ซูรินาเม ไทย ตรินิแดด - โตเบโก และเวเนซุเอลาแอนทิลลิส

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการปักชำต้น

ประเภทการใช้ประโยชน์
พืชประดับ

ปลูกประดับตกแต่งสถานที่ และสวน

แหล่งอ้างอิง

Puechkaset. “พลูด่าง และการปลูกพลูด่าง”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://puechkaset.com/พลูด่าง/ (13 พฤษภาคม 2560).

Kew Science,The Royal Botanic Gardens. “Epipremnum aureum (Linden & André) G.S.Bunting”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:87014-1 (18 ตุลาคม 2560).

The Plant List. 2013. “Epipremnum aureum (Linden & André) G.S.Bunting”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-70476 (13 พฤษภาคม 2560).

รายการรูปภาพ

กลับหน้ารายการพรรณไม้