ชื่อไทย
ทุเรียนพันธุ์หมอนทอง
ชื่อสามัญ
<p>Durian</p>
ชื่อวิทยาศาสตร์

Durio zibethinus L. 'Moan Thong'

สกุล
Durio
สปีชีส์
zibethinus
ชื่อพ้อง

-

ชื่อวงศ์
MALVACEAE
กลุ่มพรรณไม้
ไม้ดอก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น สูง 25-50 ม. 

ใบ ใบเรียวแหลม โคนใบแหลม 

ดอก ดอกสีเหลือง จำนวนมากถึง 30 ดอก กลีบดอก 3 กลีบ กว้าง 5-7 ซม. เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ดอกจะบานตอนกลางคืน 

ผล ทรงผลค่อนข้างยาว ปลายผลแหลม เปลือดมีหนามแหลม ระหว่างหนามใหญ่จะมีหนามเล็กวางแซมอยู่ทั่วไป

เมล็ด เมล็ดน้อยและลีบเป็นส่วนใหญ่

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง
สภาพนิเวศวิทยา

ป่าชื้นที่ราบลุ่ม

ถิ่นกำเนิด

ทุเรียนมีถิ่นกำเนิดมาจาก เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา

การกระจายพันธุ์

ทุเรียนมีการกระจายพันธุ์ใน เกาะอันดามัน เกาะชวา หมู่เกาะซุนดาน้อย มลายา พม่า เกาะนิโคบาร์ ฟิลิปปินส์ และประเทศไทย

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่ง 

ประเภทการใช้ประโยชน์
อาหาร,พืชใช้เนื้อไม้,พืชให้ร่มเงา,พืชเศรษฐกิจ

เนื้อไม้ ใช้ทำฟืนและถ่าน

ผลแก่ นำไปแปรรูปทำทุเรียนทอด

ผลสุก รับประทานเป็นผลไม้ หรือนำไปแปรรูปเป็นไอศกรีมและขนมหวานอื่น ๆ 

 

แหล่งอ้างอิง

ศูนย์การเรียนรู้เพื่ออนุรักษ์ทุเรียนพื้นบ้านนนทบุรี. “พันธุ์หมอนทอง”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.duriannon.com/13773341/พันธุ์หมอนทอง (11 พฤษภาคม 2560).

Kew Science,The Royal Botanic Gardens. “Durio zibethinus L.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:559531-1 (28 กันยายน 2560).

กลับหน้ารายการพรรณไม้