Diospyros rhodocalyx Kurz

Diospyros chevalieri Lecomte

Diospyros finetii Lecomte

ลำต้น ไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 ม.

ใบ ใบเดี่ยว รูปไข่กลับหรือรูปรี กว้าง 2.5-7.0 ซม. ยาว 5-12 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบโค้งมน

ดอก สีขาวนวล แยกเพศ ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อ กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปโอ่งน้ำหรือรูปคนโท มี 4 กลีบ ยาว 8-12 มม. ปลายแยกเป็นแฉกสั้น มีเกสรเพศผู้ 14-16 อัน ดอกเพศเมียเป็นดอกเดี่ยว ลักษณะคล้ายดอกเพศผู้แต่มีขนาดใหญ่กว่า กลีบดอกมี 4 กลีบ มีเกสรเพศผู้เทียม 8-10 อัน

ผล เป็นผลสด สีส้มแดง ทรงกลม ผิวมัน ขนาด 1.5-3.0 ซม. มีขนละเอียด และกลีบเลี้ยงติดอยู่ที่ขั้วผล 4 กลีบ

พบขึ้นทั่วไปตามป่าเบญจพรรณแล้ง ป่าละเมาะ และทุ่งนา พบที่ความสูงจากระดับทะเลปานกลาง 40-300 ม.

ลาว พม่า ไทย และเวียดนาม

เอเชียเขตร้อน

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

ลำต้น เนื้อไม้แข็งแรงใช้ทำเครื่องเรือนและเครื่องมือใช้ได้ดี

ราก นำไปต้มน้ำดื่มแก้โรคเหน็บชา โรคทางเดินปัสสาวะ น้ำเหลืองเสียแก้ปวดเมื่อย อ่อนเพลีย ช่วยเจริญอาหาร และแก้ร้อนใน

เปลือก เป็นยาบำรุงธาตุ บำรุงกำลัง กระตุ้นร่างกายกระปรี้กระเปร่า

ผล แก้ท้องร่วง ตกเลือด แก้บวม ขับพยาธิและแก้ฝีเน่าเปื่อย ผลอ่อน ใช้เป็นสีย้อมผ้า แห อวน ผลสุกรับประทานได้ มีรสหวานอมฝาด

องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2542. สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เล่ม 4. พิมพ์ครั้งที่ 2. โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮาส์, กรุงเทพมหานคร. 151 น.

สมาคมพัฒนาคุณภาพสิ่งแวดล้อม. “ตะโกนา”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.healthyenterprise.org/image/adeq/ebony.pdf (7 กันยายน 2560).

สำนักงานหอพรรณไม้. “ตะโกนา (Diospyros rhodocalyx Kurz)”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.dnp.go.th/botany/mindexdictdetail.aspx?runno=2193 (7 กันยายน 2560).

อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุกขชาติ. 2553. “ตะโกนา”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/siri/index.php?page=search_detail&medicinal_id=286 (7 กันยายน 2560).

Kew Science,The Royal Botanic Gardens. “Diospyros rhodocalyx Kurz”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:322938-1 (7 กันยายน 2560).

The Plant List. 2013. “Diospyros rhodocalyx Kurz”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2770430 (7 กันยายน 2560).

ThongThailand. 2009. “ตะโกนา”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.thongthailand.com/articles/307490/ตะโกนา.html (7 กันยายน 2560).