ชื่อไทย
ไผ่เป๊าะพม่า
ชื่อท้องถิ่น
ไผ่เป๊าะ, ไผ่โปก, ไผ่หวาน
ชื่อสามัญ
Bucket bamboo/ Giant Bamboo
ชื่อวิทยาศาสตร์

Dendrocalamus giganteus Munro

สกุล
Dendrocalamus
ชื่อวงศ์
POACEAE
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

 สูง 25-30 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 20-25 ซม. เป็นไม้ไผ่ขนาดใหญ่ เป็น กอกิ่งเรียว ปล้องค่อนข้างสั้นบาง ตอนล่างของล าเปลาไม่มีกิ่ง ตอนปลายล าสีเขียวอมเทาคล้ายกับมีขี้ผึ้งสี ขาวคุมทั่วๆ ไป ล าต้นอ่อน ข้อตอนล่างมีขนและมีรอยราก มีกิ่งหลายกิ่ง กาบหุ้มล าใหญ่ยาว 25-50 ซม. กว้าง 25-50 ซม. มักร่วงเร็วเมื่อยังอ่อน กาบหุ้มล ามีสีม่วงอ่อน ด้านนอกมีขนสีน้ าตาลแก่คลุมขอบของกาบเรียบ กาบหุ้มล ามองไม่ค่อยเห็น กระจังกาบหุ้มล าเห็นชัดสูง 6-12 ซม. หยักขอบมัน มีขนเป็นเส้นๆ ใบยอดกาบรูป หอกงอพับ

ใบ เรียวแหลม ดคนใบทู่เป็นมุมป้าน ยาว 45 ซม. กว้าง 3-6 ซม. หลังใบสีเขียวเข้ม ท้องใบสี เขียวอ่อน ขอบใบสากคม ก้านใบสั้น กระจังใบสูง 3 มม. หยักไม่เป็นระเบียบ

ดอก เป็นช่อมีกาบหุ้มเหมือนหญ้า เมื่อไผ่มีดอก ดอกแห้งแล้วต้นมักจะตาย (ไผ่ตายขุย)

เมล็ด มีขนาดเล็กคล้ายเมล็ดข้าวสาร

การกระจายพันธุ์

พบขึ้นอยู่ตามธรรมชาติที่มีความชื้นสูง และดินมีความอุดมสมบูรณ์

การปลูกและการขยายพันธุ์

เหง้า ใช้ล าไปปักช า หรือใช้เมล็ดจากขุยไปเพาะเป็นกล้า

ประเภทการใช้ประโยชน์
อาหาร,สมุนไพร

ทางอาหาร ใช้หน่อสดมีรสหวาน มาต้มกับน้ าคั้นใบย่านาง รับประทานเป็นผักจิ้มร่วมกับ น้ าพริกอีเก๋ น้ าพริกกะปิและน้ำปรู๋ นำมาแกงเปรอะ แกงรวมกับเห็ดถอบใส่แคบหมู แกงกับไก่ ปลาหรือเนื้อ

ทางยา

 - ใบ ขับปัสสาวะ ขับและฟอกโลหิตระดูที่เสีย แก้มดลูกอักเสบ

 - ตาไผ่แก้ร้อนในกระหายน้ า รากขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ

 - รากขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ

แหล่งอ้างอิง

สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. 2542. ผักพื้นบ้านภาคเหนือ 280 หน้า.

กลับหน้ารายการพรรณไม้