Nymphaea sp. 'Prapunt White'

ลำต้น เป็นลำต้นใต้ดินที่เป็นหัว หรือเหง้า เลื้อยไปตามผิวดิน มีข้อเป็นปล้อง อวบ ผิวนอกเรียบ ภายในเป็นช่องอากาศขนาดใหญ่ ไหลแตกจากลำต้นและทอดเลื้อยสร้างต้นใหม่ ก่อนเจริญไปเป็นเหง้า

ใบ เป็นใบเดี่ยว สีเขียว รูปไข่ค่อนข้างกลม ออกจากข้อ หลังใบและท้องใบเรียบ ขอบใบเรียบกรือหยักซี่ฟัน เรียงสลับรอบลำต้น ก้านใบและใบมีขนนุ่มปกคลุม ก้านใบยาว ใบอ่อนขอบใบม้วนเข้าหากัน ก้านใบอยู่กึ่งกลางแผ่นใบ 

ดอก เป็นดอกเดี่ยว ลอยแตะผิวน้ำ หรือชูเหนือน้ำเล็กน้อย ออกจากส่วนบนสุดของหัว กลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ กลีบดอก 10-40 กลีบ กลีบดอกซ้อน สีขาว
 กลีบเรียวยาว ปลายแหลม ดอกสมบูรณ์เพศ เกสรเพศผู้มีอับเรณูสีเหลือง รังไข่มี 5-45 ช่อง คาร์เพลเชื่อมกัน ดอกมีกลิ่นหอม บานตอนกลางวัน

ผลและเมล็ด ขนาดเล็ก สีดำ ระยะสุกของผลประมาณ 3-4 สัปดาห์

มีถิ่นกำเนิดในเขตอบอุ่นและเขตหนาว

ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อหรือเหง้า ปักชำต้นอ่อนจากขั้วใบและดอก หรือเพาะเมล็ด (ติดเมล็ดค่อนข้างยาก) เป็นต้น

บัวฝรั่งพันธุ์ 'Prapunt White' เป็นลูกผสมระหว่าง Nymphaea 'Madame Wilfron Gonnère' และ Nymphaea Perry's Fire Opal'

วีระประวัติ ตรีสุวรรณ และภวพล ศุภนันทนานนท์. 2561. บัว. กรุงเทพ:สำนักพิมพ์บ้านและสวน.

องค์การสวนพฤกษศาสตร์. “บัว”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา:http://www.qsbg.org/database/Botanic_Book%20full%20option/search_detail.asp?botanic_id=1613 (31 พฤษภาคม 2565).

ภูรินทร์ อัครกุลธร. 2550. การขยายพันธุ์บัวจงกลนีเพื่อการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช. รายงานโครงการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ภูมิพัฒน์ พรรณรินทร์. "บัว 5 ชนิด". [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://bhumipat12.blogspot.com/2017/09/5.html (31 พฤษภาคม 2565).

พิพิธภัณฑ์บัวมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. "บัวฝรั่ง". [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.lotus.rmutt.ac.th/?p=543 (31 พฤษภาคม 2565).