Nymphaea minuta K. C. Landon, R. A. Edwards & Nozaic

ลำต้น เป็นลำต้นใต้ดินที่เป็นหัว หรือเหง้า มีข้อเป็นปล้อง อวบ ผิวนอกเรียบ ภายในเป็นช่องอากาศขนาดใหญ่ ไหลแตกจากลำต้นและทอดเลื้อยสร้างต้นใหม่ ก่อนเจริญไปเป็นเหง้า

ใบ เป็นใบเดี่ยว ก้านใบยาว แผ่นใบค่อนข้างกลม ปลายมนกลม โคนใบเว้าลึก ขอบหยักซี่ฟันไม่เป็นระเบียบ ใบด้านบนสีเขียวด้านล่างสีน้ำตาลอมแดง ใบอ่อนขอบใบม้วนเข้าหากัน 

ดอก เป็นดอกเดี่ยว ขนาดเล็ก ชูพ้นน้ำ (สามารถบานโดยไม่พ้นน้ำได้) ดอกตูมรูปไข่ ดอกบานรูปทรงถ้วย เส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-4 ซม. ก้านดอกสีน้ำตาลอมแดง มีขนละเอียด กลีบเลี้ยง 4 กลีบ รูปใบหอก ด้านนอกสีน้ำตาลอมเขียว ด้านในสีเดียวกับกลีบดอก กลีบดอกสีขาวอมชมพู รูปใบหอกแกมรูมขอบขนาน ปลายแหลม ดอกสมบูรณ์เพศ เกสรเพศผู้จำนวนมาก ก้านชูอับเรณูสีเหลือง อับเรณูสีเหลือง ปลายสีขาว รังไข่มี 5-35 ช่อง 

ผลและเมล็ด ขนาดเล็ก ระยะสุกของผลประมาณ 3-4 สัปดาห์

มาดากัสการ์

ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อหรือเหง้า ปักชำต้นอ่อนจากขั้วใบและดอก หรือเพาะเมล็ด เป็นต้น

วีระประวัติ ตรีสุวรรณ และภวพล ศุภนันทนานนท์. 2561. บัว. กรุงเทพ:สำนักพิมพ์บ้านและสวน.

องค์การสวนพฤกษศาสตร์. “บัว”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา:http://www.qsbg.org/database/Botanic_Book%20full%20option/search_detail.asp?botanic_id=1613 (9 มิถุนายน 2565).

ภูรินทร์ อัครกุลธร. 2550. การขยายพันธุ์บัวจงกลนีเพื่อการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช. รายงานโครงการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ภูมิพัฒน์ พรรณรินทร์. "บัว 5 ชนิด". [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://bhumipat12.blogspot.com/2017/09/5.html (9 มิถุนายน 2565).

Heslop-Harrison Y. 1955. The biological flora of the British Isles. Nymphaea L emend Sm. Journal of Ecology 43 (2): 719–734