Adiantum sp.1

-

สกุลเฟินก้านดำ

ต้น: ลำต้นเป็นเหง้าสั้น ทอดนอน แตกสาขา

ใบ: รูปร่างทั้งใบมีหลากหลายรูปแบบ ทั้งรูปใบหอก รูปไข่ รูปพัด ใบเป็นใบประกอบขนนก 1-4 ชั้น และมีเพียงไม่กี่ชนิดที่เป็นใบเดี่ยว แผ่นใบย่อยรูปสี่เหลี่ยม รูปกลม รูปพัด ไปจนถึงรูปลิ่ม ไม่มีเส้นกลางใบ มองเห็นเส้นใบได้ชัดเจน แผ่นใบย่อยอาจมีหรือไม่มีก้านใบย่อย ก้านใบแข็งแรงส่วนใหญ่มีสีดำเป็นมัน 

สปอร์: ซอไรรูปไตหรือครึ่งวงกลม หรือรูปขอบขนาน อยู่บริเวณขอบใบย่อยและถูกปิดด้วยอินดูเซียมเทียม (false indusium) ซึ่งเกิดจากการพับตัวเข้ามาของเนื้อเยื่อขอบใบย่อยด้านนอก

อัตราการเจริญเติบโต: ปานกลาง

วัสดุปลูก: โปร่ง เก็บความชื้น ระบายน้ำและอากาศได้ดี อาจเป็นดินร่วนผสมทรายหยาบและอินทรียวัตถุหรือใบไม้ผุ หรือผสมวัสดุอื่นที่หาได้ เช่น อิฐมอญทุบถ่านทุบ เศษโฟมหัก

น้ำ: ปานกลาง ไม่ขังแฉะ

ไม่สามารถระบุได้

สกุลก้านดำ พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อน โดยพบมากในทวีปอเมริกาใต้ พบที่ไทย 15 ชนิด

ใช้สปอร์

ปลูกประดับสถานที่ ปลูกเป็นไม้กระถาง

มูลนิธิโครงการหลวง. 2554. เฟินโครงการหลวง. พิมพ์ครั้งที่ 1. ทรีโอ แอดเวอร์ไทซิ่ง แอนด์ มีเดีย จำกัด. เชียงใหม่. 198 น.

สำนักงานหอพรรณไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. 2559. "เฟินก้านดำ". [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.dnp.go.th/botany/detail.aspx?words=เฟินก้านดำ&typeword=group (4 กันยายน 2560).