Acacia auriculiformis A. Cunn. ex Benth.

Acacia moniliformis Griseb.

Racosperma auriculiforme (Benth.) Pedley

ต้น: ไม้ยืนต้นสูงถึง 20 ม. เปลือกสีเทา-ขาว เรียบ แตกกิ่งก้าน ค่อนข้างเกลี้ยง มีช่องอากาศ เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งก้านสาขามากมาย ถ้าขึ้นในสภาพพื้นที่ที่เหมาะสมจะมีลำต้นเปลาตรง  เส้นผ่าศูนย์กลางถึง 80 ซม.  ความสูงถึง 30 ม. 

ใบ: เป็นใบที่ก้านใบพัฒนาไปเป็นใบ ขนาดใหญ่หนา สีเขียวเข้ม เรียวยาว โค้งเป็นรูปเคียว เส้นใบ 3-4 เส้น กว้างประมาณ 1.2-2.5 ซม. ยาวประมาณ 7-15 ซม.

ดอก: ออกรวมกันเป็นช่อคล้ายหางกระรอกตามง่ามใบ ดอกย่อยแต่ละดอกมีขนาดเล็กมาก ช่อหนึ่งๆ มี ประมาณ 70-100 ดอก ช่อดอกจะห้อยลงข้างล่าง สีเหลือง มีกลิ่นหอม 

ผล: เป็นฝักที่มีลักษณะม้วนขยุกขยิก  ฝักอ่อนมีสีเขียว ผลแก่  จะมีสีน้ำตาลเข้มหรือดำมีเส้นใยสีเหลือง  หรือแสดยึดติดกับฝัก 

อัตราการเจริญเติบโต: เร็ว
ดิน: ดินร่วนปนทราย
น้ำ/ความชื้น: ต่ำ ทนแล้ง ทนน้ำขังแฉะ
แสงแดด: เต็มวัน เลี้ยงง่าย

มีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย และพบทางด้านตะวันตกและด้านใต้ของประเทศปาปัวนิวกินี รวมทั้งบริเวณเขตแดนของประเทศอินโดนีเซียที่ติดต่อกับปาปัวนิวกินี 

เป็นพันธุ์ไม้ต่างถิ่นของประเทศออสเตรเลีย ปาปัวนิวกินี และอินโดนีเซีย นำเข้ามาปลูกในประเทศไทย เมื่อปี 2478 โดยธรรมชาติกระจายพันธุ์ในสภาพอากาศเขตร้อนชื้น

เพาะเมล็ด เป็นวิธีที่นิยม เนื่องจากมีเมล็ดมาก และ ร้อยละการงอกสูง

เนื้อไม้ มีสีสวย กระพี้มีสีเหลือง แก่นไม้ออกสีน้ำตาลจนถึงแดงเข้มและทนทาน เหมาะสำหรับใช้ประโยชน์ในการก่อสร้าง ทำเครื่องเรือน เฟอร์นิเจอร์และไม้ปาร์เก้

ใช้ปลูกเพื่อฟื้นฟูพื้นที่ดินที่มีสภาพเสื่อมโทรมภายหลังจากการทำไร่เลื่อนลอย  ปลูกฟื้นฟูดินที่ผ่านการทำเหมืองแร่ และปลูกเพื่อป้องกันการชะล้างผิวหน้าดิน

นิยมใช้ปลูกเป็นไม้ให้ร่มเงา ให้ความสวยงามตามที่สาธารณะหรือตามถนนหนทางหรือตามชายหาดทะเล

พันธุ์ไม้กระถินณรงค์ไม่สามารถใช้เป็นพืชอาหารได้ แต่สวนป่าไม้กระถินณรงค์จะเป็นแหล่งอาหารการเกิดของเห็ดชนิดหนึ่งที่คล้ายกับเห็ดเสม็ดซึ่งสามารถเก็บมารับประทานเป็นอาหารได้

เป็นพันธุ์ไม้ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศโดย ขุนณรงค์ ชวนกิจ (ชวนนรงค์ ชวนะ)

ศูนย์ปฏิบัติการพืชเศรษฐกิจ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2558. "กระถินณรงค์". แหล่งที่มา: http://www.dnp.go.th/EPAC/plant_economic/01krathinnarong.htm (7 กุมภาพันธ์ 2560).

ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. “กระถินณรงค์”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://clgc.agri.kps.ku.ac.th/index.php/linkornament/59-acaciaa (7 กุมภาพันธ์ 2560).

สำนักพิมพ์บ้านและสวน. 2558. “กระถินณรงค์”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://book.baanlaesuan.com/plant-library/wattle/ (7 กุมภาพันธ์ 2560).

Flora of China. “Acacia auriculiformis”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=2&taxon_id=200011845 (7 กุมภาพันธ์ 2560).

The Plant List. 2013. “Acacia auriculiformis Benth.”. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/ild-19892 (7 กุมภาพันธ์ 2560).

University of Florida. 2017.  “Acacia auriculiformis.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://plants.ifas.ufl.edu/plant-directory/acacia-auriculiformis/ (7 กุมภาพันธ์ 2560).